شلوار گل آلود در سیل شرم آور است یا کلاهبرداری با جاسوسان محیط زیست؟!


به گزارش گروه دیگر خبرگزاری فارس، دبیرکل حزب اتحاد ملت می گوید برای مقابله با خطرات سیل، به جای شلوار گلی مسئولان، توسعه پایدار را جدی گرفت.

آذر منصوری در روزنامه اعتماد نوشت: در روزها و هفته اول مردادماه و در شرایطی که ایران عزیزمان دچار بحران کم آبی و فرونشست و خشک شدن تالاب ها و دریاچه ها و بحران های زیست محیطی شده و شاهد وضعیت نگران کننده ای است. آینده پیش روی او، ناگهان ابرهای پراکنده گرد هم آمدند و در گرم ترین فصل و ماه سال، باران کم سابقه ای را به ارمغان آوردند. اما چه اتفاقی می افتد که این نعمت و رحمت خداوند به یک سیلی ویرانگر و مخرب تبدیل شود؟ آیا خانه‌ها را جابه‌جا می‌کند، بسیاری از پل‌ها و جاده‌ها و تأسیسات را ویران می‌کند و بسیاری از خانواده‌ها را داغدار عزیزانشان می‌کند؟ این سوالی است که همه فعالان سیاسی و محیط زیست ایران باید از دولت بخواهند درباره آن صحبت کند. که سیل است و همه هشدارها را داده ایم و اطلاع رسانی های لازم انجام شده است و این شهروندان بودند که به هشدارها توجه نکردند و بعد از وقوع سیل مسئولان سعی کردند عکس های یادگاری با کت و شلوار در وسط خیابان بگیرند. به طور خلاصه شبکه های اجتماعی و رسانه های دولتی راه حل این درد مزمن نیستند. ضعف و سوء مدیریت در مقابل حوادث غیرمترقبه و عدم آمادگی برای استفاده از این رحمت الهی معنایی جز این ندارد که همه توان و تلاش ما یکی است و اگر سیلی دوباره هم بیاید همان می شود!

راه درمان دولت برای این چیست؟ اگر این باور وجود دارد که باید پیش بینی های هواشناسی را جدی گرفت و می دانیم زیرساخت ها و راه های موجود نمی تواند در برابر این سیل ویرانگر مقاومت کند، چرا پس از هشدارها محدودیت حرکتی برای مناطق در معرض بحران ایجاد نکردید؟ شهروندان آیا نمی توان بر اساس پیش بینی هواشناسی این میزان بارندگی را به گونه ای مدیریت کرد که کمک بیشتری به کاهش بحران آب در ایران کرد؟ نقش و هشدار فعالان سیاسی و کارشناسان محیط زیست در این جریانات چیست؟ نظر و مشارکت آنان در پیشگیری و مدیریت منابع آب و بحران های زیست محیطی کشور تا چه اندازه مورد توجه است؟ این و سوالاتی از این دست پس از هر اتفاقی در محافل سیاسی، سیاسی و رسانه ای مطرح می شود و به همه پاسخ های موثق داده می شود، اما متاسفانه باید گفت: آنچه به جایی نمی رسد فریاد می زند. انصافاً هر قدر که کشور و حاکمیت در ایران از مسیر توسعه دموکراتیک، پایدار، همه جانبه و متوازن منحرف شود، فرصت ها یکی پس از دیگری به تهدید تبدیل می شود و میهن غنی ما به زمین سوخته تبدیل می شود.

در رابطه با این مقاله و موارد مشابه، لازم به ذکر است که تندروهایی که ادعای اصلاح طلبی دارند (با سابقه چپ و چپ گرایی) در دهه های اخیر به حضور در قدرت و حاکمیت عادت کرده اند و مسئولیت را فرافکنی می کنند و با آنها صحبت نمی کنند. زبان چسبنده مخالفان به عنوان مثال، بدون توجه به سهم طبیعت در خسارات سیل و زلزله، اگر سهم مدیریت و سوءمدیریت در نظر گرفته شود، این مدعیان اصلاح طلب در ۸ سال گذشته در دولت بوده اند و سیاست گذاری می کنند. بنابراین مثلاً اگر صحبت از بی تدبیری نسبت به محیط زیست می شود، البته این طیف باید پاسخگوی کوتاهی ها و تخلفات، سهل انگاری ها و اشتباهات باشد نه دادستان و طلبکار او.

ضلع دوم ماجرا، سیاست گذاری گسترده طیف مذکور در مدیریت سازمان محیط زیست است که گاه با دلالان عجیب و غریب برای معرفی رانت بنزین و مواردی از این دست و گاه به دستورات مسموم محافل غربی همراه می شود. در انرژی و محیط زیست و گاه اجازه نفوذ جاسوسان به محیط زیست و آسیب رساندن به کشور و مردم.

نکته سوم اینکه حضور ضروری مدیران در حوزه مدیریت بحران و رسیدگی دقیق به مشکلات منافاتی با توسعه پایدار و حفاظت برنامه ریزی شده محیط زیست ندارد، بلکه ضروری است.

چهارم، برای کاهش خسارات ناشی از بلایای طبیعی باید کار اساسی و ضروری انجام شود. اما منطقاً این کارها زمان می برد و خانم منصوری به جای اینکه اعتراض درستی را علیه دولت ائتلافی که در ۸ سال اخیر از آن حمایت می کند، بکند، دولت آقای رئیسی را که ۱۱ ماه است مقصر می داند.

اما در مورد ژست دلسوزانه تندروهای حزب اتحاد ملت، باید اظهارات علی شکوری راد (دبیرکل سابق این حزب) را به یاد بیاوریم که پس از رسوایی بنزین ۲۰۱۸ توسط دولت روحانی، با گستاخی و وقاحت گفته بود. اشتها: اعتراضات اخیر باعث نشد رای اصلاح طلبان کم شود. اگر هم باشد، به مراتب کمتر از میزانی است که از رای اصولگرایان پایین آمده است. این تظاهرات معمولاً در حومه شهرهای بزرگ و مناطقی برگزار می‌شد که مردم از نظر اقتصادی در آن‌ها وضعیت چندان خوبی ندارند. مردم اینجا هم آمدند و در حال نماز و روزه رای دادند. اینها الان شکسته اند. بنابراین برخلاف دوره های قبل که کاهش مشارکت بیشتر به ضرر اصلاح طلبان بود، این بار کاهش آرا عمدتاً در اردوگاه اصولگرایان اتفاق افتاد».

منبع: روزنامه کیهان

انتهای پیام/




این مقاله را برای صفحه اول توصیه کنید